"Kendimi yalnız hissediyorum" diyor 27 yaşındaki Dana Balkhi... Göç yollarında gördüğümüz Suriyelilerden biri o da. Birçok kişinin aksine onun yolu Brezilya'ya düşmüş.
Evli değil, Şam Üniversitesi'nde İngiliz Edebiyatı okumuş, Jane Austen'in romanlarını seviyor.
Suriye'deyken evine bir roket isabet etmiş. Kızkardeşiyle Türkiye'ye kaçtı. Ancak Türkiye'de bir iş bulamadı.
Şansını Kanada'da denedi. Hayır cevabını aldı. İsveç'e başvurdu, sonuç yine hayır. 2013'ün Kış aylarıydı.
Ne yapacağını bilemiyordu. Google'da yaptığı aramada Sao Paulo'daki Arap topluluğunun göçmenlere yardım ettiğini okudu. Brezilya asıllı Müslümanlar yardım etmeyi öneriyordu.
Brezilya'ya başvurdu. Brezilya yetkilileri Suriye'deki durumu göz önüne aldı ve Dana'nın talebini kabul etti.
2013'ün Aralık ayında Brezilya'ya gitti. Kendisine uyuyabileceği bir yatak verildi
Müslüman ve bekar bir kadın olarak Brezilya'da tek başına olmanın birçok zorluğunu yaşamış. Ailesi tarafından da sorgulanmış. Büyükbabası 6 ay konuşmamış.
Şu anda Sao Paulo'daki Büyük Cami'de sekreter olarak çalışan Dana, hayatını idame ettirebilecek kadar para kazanıyor. Geldiğinden bu yana 7 kez taşınmış.
Endişeleri ise hiç bitmiyor. Her gün ya işimi kaybedersem, ya Brezilya'da kalmama daha fazla izin verilmezse, ya annemi bir daha göremezsem diye düşünüyor.
Şu ana kadar aralarında Mısırlı, Suriyeli ve Lübnanlıların olduğu 10 kişiden evlenme teklifi almış. Bunların bazıları 60 yaşlarındaymış.
"Evet diyebilirdim, kolay olurdu hayat. Ancak demedim" diyor Dana
Brezilya'daki hayatına alışmaya başlamış, arkadaşlar edinmiş ancak ailesini ve ülkesini çok özlüyor.
