Zimbabwe'nin 'Altın Kız'ı bakanlık koltuğunda

OKULDA ZORBALIĞA MARUZ KALDIM

Nasıl bir ailede doğdunuz, yüzmeye nasıl başladınız, hikâyenizi anlatır mısınız?

Zimbabwe, Harare’de doğdum, orta gelirli bir ailede büyüdüm. Ailemde herkes spor yapmayı çok severdi. Düşünün, Noel gününde bile hırslı, rekabetçi bir şekilde voleybol oynardık birlikte. 18 aylıkken annem ve büyükbabam bana yüzmeyi öğretti. 6 yaşında da ilk yüzme kulübüne yazıldım. Suyu çok seviyorum, su benim mabedim, sığındığım yer oldu diyebilirim.

O yaşta niye bir mabede ihtiyaç duydunuz?

Küçükken okulda çok zorbalığa maruz kaldım. Çok uzun boylu ve zayıf bir çocuktum. İyi de bir sporcu olduğum için diğer kızlar beni çok sevmezlerdi. Az sayıda arkadaşım vardı. O yüzden havuz benim mabedim oldu. Sessizdi ve tüm hayal kırıklıklarımdan orada kurtulabiliyordum. Yüzmek bana özgüven verdi. Başka alanlara da yansıdı. Okulda da kendime daha çok güven duydum. Yani ben küçük yaşımdan itibaren yüzme yeteneğimin farkındaydım ve antrenmanlar en sevdiğim zamanlardı. Ailem çok dengeli davrandı. “Eğer yüzmek ve başarmak istiyorsan, kararlı olman ve antrenmanları aksatmaman gerekiyor” dediler. 9 yaşında madalya kazanmak için olimpiyatlara gideceğimi söyledim. Tabii ki o zaman insan nelerden fedakârlık yapması gerektiğini bilmiyor.

SEN BİZİMLE GELME ÇOK SIKICISIN